elkarrizketa

Musika niretzat behar bat da, abestean zoriontsu naiz

Mailope Aldizkaria 2025ko ots. 21a, 10:39

Lucia Ayestaran Lekunberriko bizilaguna eta Nafarroako Goi Mailako Musika Kontserbatorioan (NGMM) kantuko irakaslea da. Bere ibilbide profesionalean, arte lirikoaren munduan murgildu zen eta gaur egun, ahotsaren magia eta teknika transmititzen dizkie adin desberdinetako ikasleei. Bere historia haurra zenean hasi zen, bere amaren bultzadari esker.

Noiz hasi zen musikarekiko zure interesa?

Zortzi urterekin hasi nintzen Iruñeko Joaquin Maya musika eskolan gurasoen bultzadari esker. Lehenengo, biola ikasten hasi eta 14 urterekin kontserbatorioan sartu nintzen. Han hiru urte eman nituen, ondoren, proba bat gainditu eta zuzenean kantuan hasi nintzen, nire ahizparen pausoak jarraituz.

Geroago, Goi-mailako kantu lirikoko ikasketak osatu nituen eta bertan, kantua, hizkuntzen fonetika, antzezlan, historia, analisia, etab. landu nituen.

Instrumenturik jotzen duzu?

Biola 8 urtez jo nuen, baina aspaldi utzi nuen alde batera. Horretaz gain, pianoaren oinarriak irakatsi dizkidate kontserbatorioan eta nire kabuz gitarra pixka bat jotzen dut, baina oraintxe abestearekin nahikoa.
Azken aldian, euskal folkloreagatik interes handi eta berezia sentitu dut, eta orain Master Amaierako Lanahorren inguruan egiten ari naiz. Ondorioz, noizbait txistua jotzen ikastea gustatuko litzaidake, izan ere gure kulturako instrumentuetako bat da.

Abesten dudanean sentsazio berezi bat sentitzen dut

Baduzu musikari gustukorik?
Gaur egun, batez ere operako abeslari
desberdinak entzuten ditut: Mirella
Freni, Joan Sutherland, Lea Desandre, Maria Callas edo Pavarotti, beste askoren artean. Nik kantu lirikoa ikasten dut eta bertan genero desberdinak daude: alde batetik, opera, eta, beste aldetik, musika zaharra, oratorioa eta kontzertuetako kantak.
Musika euskaldunari dagokionez, batez ere, Gatibu, Berri Txarrak eta Mikel Urdangarin gustuko ditut, gaztetan Ken Zazpi ere bai. Bestalde, Adele, Extremoduro, Ed Sheeran, Zaz, Estopa, Eminem, Laura Pausini
etab. asko entzun izan ditut.

Nire gustu musikala oso zabala da eta denborarekin asko aldatu da.

Orain, kontserbatorioko irakasle zara...

Bai, irakasle izatea asko gustatzen zait, batez ere ikasleek beren barruko ahotsa loratzea lortzen dutenean; izan ere, traba eta oztopo ugari jartzen dizkiogu ahotsari eta filtrorik gabe erabiltzean liriko bilakatze da, ahots purua.

Eta zure ikasleak?

Bertako ikasle guztiak adin nagusikoak dira, batxilergoa edo goi-mailako zikloa amaitu ostean bertan sartzen direnak. Haien adina 18-25 urte ingurukoa izan ohi da, baina 35-40 urte ingurukoak ere badaude.
Nire ikuspuntutik, ikasgaiak asko baldintzatzen du ikasleen adina, kantuko ikasleak helduagoak izatea da ohikoena, erdi-mailako ikasketak ahots aldaketa guztiz gauzatu denean hasten baitituzte, 16 urterekin gutxi gorabehera, eta erdi-mailan 6 urte inguru pasatzea da ohikoena.

Musika uztea niretzat ez da aukera bat

Kontzertuak ematen dituzue?
Bai, kontserbatorioan instrumentu
asko daude, kantua horien artean, eta
irakasle gehienek antolatzen dituzte
kontzertuak. Batzuetan bi irakasle
edo gehiago elkartzen dira, beste
batzuetan, berriz, bakarka. Kantuan, bi kontzertu garrantzitsu izaten dira:
urtea amaitu baino lehen eta bestea maiatz inguruan. Aipagarria da irekiak
eta doan izaten direla, edonor joan daiteke kontserbatoriora ikustera.
Gainera, kolaborazioak ere egiten dira unibertsitateekin, Gazteluko plazako kasino berrian, Gayarren edo Condestablean, adibidez.

Musika Onuragarria dela uste duzu?
Bai, musika niretzat behar bat da, abestean zoriontsu naiz. Oroitzen naiz ikasketak amaitu nituenean, Madriletik Lekunberrira bueltatzean, musikaren mundutik aldendu nintzela eta informatikako irakasle hasi nintzela Donostian. Egia esan, abesteko oso mugatzaileak diren osasun arazoak ditut eta une hartan, musikaren mundua alde batera uztea erabaki nuen, baina zerbait
falta zitzaidala nabaritzen nuen. Eta orduan konturatu nintzen... musika uztea niretzat ez da aukera bat. Izan ere, abesten dudanean sentsazio berezi bat sentitzen dut. Benetan hunkitzen nau eta besteekin partekatzea gustatzen zait. Orain ez naiz oholtza gainera igotzen ia, baina lehen bai, eta oso berezi  sentitzen nintzen, sorginduta. “Musikaren kanala” izatea oso berezia da niretzat, “Flow” sentsazio hori harrigarria da.

Eta Lekunberrin osatu nahi zenuen abesbatza...

Abesbatzaren kontua alde batera utzi nuen nire egoera pertsonalengatik. Egia esan, etorkizunean proiektua garatzea gustatuko litzaidake, herri talde bat sortzea; bertako bizilagunak elkartzeko, mundu erreala ez ahazteko eta gazteen artean zerbait berezia sortzeko. Herritarrak pausoa ematera animatzen ditut, baina aurrerago, noski.